نکات کلیدی از جدیدترین نشست‌ «کارگاه بررسی و حل مسئله» درباره اعضای کمیته‌های ملی (NC) برای افزایش تأثیرگذاری بر سیاست‌گذاری

  • یکشنبه 03 خرداد 1405
نکات کلیدی از جدیدترین نشست‌ «کارگاه بررسی و حل مسئله» درباره اعضای کمیته‌های ملی  (NC) برای افزایش تأثیرگذاری بر سیاست‌گذاری

چگونه افراد مناسب را برای فعالیت‌های سیاست‌گذاری پیدا نماییم و پس از جذب، چگونه آن‌ها را درگیر و فعال نگه داریم؟


موضوع مزبور، محور نشست « کارگاه بررسی و حل مسئله » برای کمیته‌های ملی بود که در تاریخ 7 می 2026 برگزار گردید. 
نکات کلیدی نشست فوق الذکر به شرح ذیل می باشد:
هیچ مدل واحد و ثابتی برای سازماندهی فعالیت‌های سیاست‌گذاری وجود ندارد. 


•    موفق‌ترین روش‌های جذب اعضا هدفمند هستند: استفاده از شبکه های مرتبط، شناسایی افرادی که پیش‌تر در ICC فعال بودند، بررسی تخصص‌ها و بهره مندی از رویدادها برای یافتن افراد جدید. 
•    متخصصان مناسب باید معتبر، دارای ارتباطات قوی و آماده مشارکت باشند. 
•    تعامل مؤثر در سیاست‌گذاری، زمانی شکل می‌گیرد که کمیته‌های ملی دقیقاً بدانند به چه کسانی نیاز دارند، چرا موضوع اهمیت دارد و چه تأثیری بر کسب‌وکارهای محلی می‌گذارد؛ همچنین اعضا باید بدانند از مشارکت محلی و جهانی چه منافعی کسب می‌کنند و چگونه مشارکت محلی می‌تواند به فعالیت‌های جهانی ICC متصل شود. 


یکی از روشن‌ترین نتایج این نشست‌ها این بود که کمیته‌های ملی نیازی ندارند کار را با یک کمیسیون متناظر ملی رسمی آغاز کنند. شرکت‌کنندگان توضیح دادند که بسته به موضوع، افراد در دسترس و ظرفیت کمیته ملی، از کمیسیون‌ها، گروه‌های کاری، کارگروه‌ها، گروه‌های غیررسمی و کارشناسان فردی استفاده می‌کنند.


کمیته ملی ICC بریتانیا اعلام کرد که از همه این قالب‌ها استفاده می‌کند، در حالی که ICC پرتغال تأکید کرد ساختارها باید بسته به موضوع و مدت‌زمان نیاز به فعالیت تغییر کنند. نکته اصلی پیدا کردن یک ساختار «کامل» نیست، بلکه انتخاب ساختاری است که با موضوع و افرادی که می‌خواهید جذب کنید تناسب داشته باشد.


روش‌های عملی برای یافتن افراد مناسب


ICC گرجستان یک روش ساده اما بسیار مؤثر را به اشتراک گذاشت. زمانی که یک شرکت عضو می‌شود، کمیته ملی از همان ابتدا نام متخصصان مرتبط را درخواست می‌کند. این افراد فوراً در سطح جهانی معرفی نمی‌شوند؛ در عوض، ICC گرجستان ابتدا یک بانک متخصصان ایجاد می‌کند، آن‌ها را از طریق رویدادهای محلی و منطقه‌ای درگیر نگه می‌دارد و سپس با کمک رؤسا، قوی‌ترین گزینه‌ها را برای معرفی جهانی انتخاب می‌کند.


ICC ایتالیا ایده‌ای ارائه داد که بسیاری از کمیته‌های ملی می‌توانند آن را اجرا کنند: ایجاد یک فهرست تخصص‌ها در پایگاه داده اعضا. این کار به کمیته کمک می‌کند تخصص اعضای جدید و قدیمی را بهتر بشناسد و افراد مناسب را برای هر موضوع شناسایی کند.
ICC ایتالیا همچنین از وبینارها و رویدادهای حضوری مانند «گفت‌وگوهای تجارت جهانی ICC» و «ICC Live» برای ارتباط با شرکت‌ها، نهادها و مؤسسات حقوقی استفاده می‌کند؛ گروه‌هایی که ممکن است بعداً در فعالیت‌های سیاست‌گذاری فعال شوند.
برای کمیته‌هایی که به‌دنبال اقدام عملی هستند، این یکی از روشن‌ترین ایده‌های مطرح‌شده بود: اعضای خود را بهتر بشناسید و از رویدادها برای ساختن مسیرهای آینده سیاست‌گذاری استفاده کنید.


ICC اسپانیا نمونه خوبی از این رویکرد ارائه کرد. برای احیای یک کمیسیون غیرفعال در حوزه سلامت کسب‌وکار، این کمیته بررسی کرد چه افرادی از اسپانیا در کمیسیون جهانی فعال هستند، با یکی از افراد فعال تماس گرفت و از او خواست رهبری فعالیت محلی را برعهده بگیرد.
آن فرد سپس از شبکه ارتباطی خود برای جذب شرکت‌های بزرگ استفاده کرد. پیام این تجربه روشن بود: مشارکت در کمیسیون‌های جهانی فقط نشانه فعالیت نیست، بلکه می‌تواند منبعی برای جذب اعضای جدید باشد. یک متخصص فعال می‌تواند به یک حامی کلیدی تبدیل شود که سریع‌تر از ارتباط ‌گیری گسترده، مسیرها را باز می‌کند.


یکی از پیام‌های تکرارشده در نشست این بود که رویدادها فقط برای حفظ ارتباط با اعضا مفید نیستند؛ بلکه ابزاری برای شناسایی افراد جدید نیز هستند.


 ICC ایتالیا اشاره کرد که نهادها می‌توانند شرکت‌ها را جذب کنند و شرکت‌ها نیز می‌توانند مؤسسات حقوقی را وارد شبکه کنند.      ICC اسپانیا نیز بر ارزش یک رویداد هدفمند با فرصت واقعی شبکه‌سازی تأکید کرد و نشان داد که رویدادها می‌توانند نقطه شروعی برای احیای یا ایجاد یک گروه سیاست‌گذاری باشند.


ICC بریتانیا نمونه مفیدی درباره جذب در یک حوزه نوظهور ارائه کرد. این کمیته به‌جای تکیه صرف بر شرکت‌های بزرگ سنتی، جامعه‌ای پیرامون دیجیتالی‌سازی تجارت و فناوری تجاری ایجاد کرد و استارتاپ‌ها و شرکت‌های کوچک و متوسط را از طریق کنفرانس‌ها و فعالیت‌های حمایتی شناسایی کرد.


درس مهم دیگر این بود که روش جذب فقط به نوع کمیسیون بستگی ندارد، بلکه شرایط هر کشور نیز نقش تعیین‌کننده دارد.
ICC پرتغال توضیح داد که برای برخی کمیسیون‌ها، رؤسا و معرفی اعضا بهترین روش هستند. در حالی که برای برخی دیگر، تحقیق مستقیم، نامه‌های دعوت و رویدادهای تخصصی مؤثرترند.


ICC ژاپن اشاره کرد که در فضای این کشور، ارتباطات مدیریت ارشد نقش مهم‌تری در جذب دارد، در حالی که ICC اسپانیا دریافت که متخصصان حوزه انطباق می‌توانند دروازه ورود اعضای جدید باشند.


این تفاوت‌ها نشان داد که نقطه تماس مناسب همیشه یکسان نیست و کمیته‌ها باید دقیقاً بررسی کنند چه کسی در یک شرکت قدرت تصمیم‌گیری برای عضویت را دارد.


کمیته‌های ملی همچنین به‌وضوح توضیح دادند چه عواملی باعث می‌شود افراد پس از شناسایی، متعهد و فعال باقی بمانند.


 ICC سوئد بر دسترسی به تصمیم‌گیرندگان، دریافت زودهنگام اطلاعات و ساختار قوی مبتنی بر شرکت‌ها تأکید کرد. این کمیته همچنین توضیح داد که با سپردن نقش‌های ریاست به شرکت‌ها به‌جای وکلا، تدوین برنامه سالانه سیاست‌گذاری و ایجاد روابط مبتنی بر اعتماد با مقامات دولتی، مشارکت را تقویت کرده است؛ به‌گونه‌ای که اعضا بتوانند پیش از اتخاذ تصمیمات رسمی وارد گفت‌وگو شوند.


نتیجه این اقدامات، شکل‌گیری یک هسته قوی‌تر از شرکت‌ها و مدلی بود که به‌مرور خود را تقویت می‌کرد.


 ICC کنیا از میزگردهایی درباره موضوعات جاری مانند هوش مصنوعی، حفاظت از داده‌ها و حکمرانی استفاده می‌کند و سپس این موضوعات را وارد گفت‌وگو با دولت می‌کند. این رویکرد به اعضا نشان می‌دهد که ICC فقط درباره سیاست جهانی به‌صورت انتزاعی صحبت نمی‌کند، بلکه به حل مسائل واقعی محلی نیز کمک می‌کند. همین موضوع اعتماد ایجاد می‌کند و اعضا را بیشتر وارد فعالیت‌های گسترده‌تر سیاست‌گذاری ICC می‌کند.


 ICC قطر نیز توضیح داد که اعضا زمانی تمایل بیشتری به پیشبرد فعالیت‌ها دارند که موضوع مستقیماً بر آن‌ها تأثیر بگذارد، کمیسیون برای آن‌ها دیده‌شدن ایجاد کند و دسترسی به تصمیم‌گیرندگان را فراهم کند. علاقه شخصی به موضوع مهم است، اما اعضا باید ببینند که مشارکت آن‌ها به نتایج معنادار منتهی می‌شود.


در نهایت، برخی کمیته‌های ملی بیشتر بر ظرفیت جهانی ICC تمرکز کرده‌اند تا ایجاد ساختارهای مشابه در داخل کشور.


ICC دانمارک توضیح داد که برای اعضایش، ارزش اصلی ICC در دسترسی به شبکه جهانی نهفته است؛ بنابراین تمرکز خود را بیشتر بر تشویق اعضا به مشارکت در کمیسیون‌های جهانی قرار داده است.


جمع‌بندی اصلی
موفق‌ترین کمیته‌های ملی آن‌هایی بودند که دقیقاً می‌دانستند چه موضوعی را می‌خواهند پیش ببرند، چه نوع افرادی برای آن موضوع مناسب هستند، از کانال‌های موجود خود ــ اعضا، رویدادها، شبکه‌ها، کمیسیون‌های جهانی و ارتباطات ــ استفاده می‌کردند و از همان ابتدا ارزش مشارکت را به‌روشنی توضیح می‌دادند.

ترجمه: محمدایمان شاملو