شیدسچپج
۲۵۲۶۲۷۲۸۲۹۳۰۳۱
۱۲۳۴۵۶۷
۸۹۱۰۱۱۱۲۱۳۱۴
۱۵۱۶۱۷۱۸۱۹۲۰۲۱
۲۲۲۳۲۴۲۵۲۶۲۷۲۸
۲۹۳۰۱۲۳۴۵
Industry and Mine hekmat tose'taavon

(CIP) – یکی از اصطلاحات گروه حمل کالا با هر نوع وسیله حمل و نقل است. بر اساس مفاد مقررات اینکوترمز، نقطه انتقال ریسک در قرارداد (CIP) زمان تحویل کالا به اولین شرکت حمل‌کننده است و پس از تحویل کالا در نقطه توافق شده، فروشنده دیگر مسئولیتی ندارد. 

 

- انتقال ریسک با ارائه بارنامه مبنی بر دریافت صحیح و سالم کالا توسط متصدی حمل، از فروشنده به خریدار منتقل می‌گردد.  

 

-  در شرط (CIP) بستن قرارداد بیمه و پرداخت حق بیمه با فروشنده است.

 

-  بهتر است نقطه تحویل کالا طبق قرارداد توافق شود ولی در صورت عدم توافق بهترین و مناسب‌ترین نقطه توسط فروشنده تعیین می‌شود.  

مقررات اینکوترمز بزرگترین کمکی که می‌کند تعیین حدود وظایف و مسئولیت‌ها و هزینه‌های طرفین (خریدار و فروشنده) در یک قرارداد خرید یا فروش است. کاربرد اصطلاحات اینکوترمز در بند شرایط تحویلDelivery Term   قرارداد است. مقررات اینکوترمز قرار نیست همه مشکلات قراردادی از جمله مسایل بیمه، حمل و نقل و یا خسارات احتمالی را حل و فصل کند.

الف- حمل و تحویل کالا- فروشنده، کالارا باید طبق قرارداد تهیه و تحویل خریدار دهد.

 

ب-  تعیین هزینه‌ها- چه هزینه‌هایی به‌عهده فروشنده و چه هزینه‌هایی به‌عهده خریدار است. به‌عنوان مثال هزینه‌هایTHC که قبلااً نامشخص بود در اینکوترمز ۲۰۱۰  به آن اشاره شده و مشخص می‌کند که خریدار باید آنها را تقبل کند یا فروشنده. 

  

ج-  انتقال‌ریسک- طبق مفاد مقررات اینکوترمز مشخص می‌شود ریسک کالا در کدام  مرحله و یا در چه نقطه‌ای از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود. 

 

د - مقررات اینکوترمز یکی از شناخته‌شده‌ترین اسنادی است که قابل استناد بوده و دادگاه‌ها به آن رجوع می‌کنند. 

 

و-  مشخصاً مقررات اینکوترمز ۲۰۱۰ در حوزه معاملات داخلی(Local Transaction) نیز کاربرد دارد.

اگر در قراردادی به اینکوترمز اشاره شود، در محاکم لزوماً به آن رجوع می‌شود. 

  

اگر در یک قرارداد مبنای توافقات، قوانین بین‌المللی و یا اینکوترمز نباشد، حکم بر مبنای قانون و مقررات و عرف محلی و مفاد و شرایط قرارداد منعقده صادر می‌شود. 

توصیه عمومی، مطابق UCP، این است که بانک‌ها دخالتی در قراردادها  نداشته باشند و تمرکز خود را بیشتر به بررسی صحت اسناد مبادله شده و انتقال وجوه معطوف نمایند. 

 

در مواردی امکان دارد بانکی بخواهد به مشتری خود تسهیلات بانکی ارائه دهد، در اینصورت برای حفظ منافع بانک می‌تواند قرارداد را نیز بررسی کند. 

اثبات اینکه حادثه در چه مرحله‌ایی اتفاق افتاده کار ساده‌ای نیست ولی چنانچه در این معامله قراردادی داشته باشد که در آن شرط «نصب و راه‌اندازی به‌عهده فروشنده» گذاشته شده باشد، در اینصورت فروشنده متعهد می‌شود کالا را صحیح و سالم در مقصد و در سایت کارخانه تحویل دهد.

 

بهترین مبنا برای اینگونه معاملات ((DAP) یا (DAT) است که ریسک کالا تا تحویل در نقطه توافق شده که می‌تواند سایت کارخانه باشد به عهده فروشنده است. 

 

دریافت ضمانت نامه نیز در این گونه موارد می‌تواند کمک کند.  

- پاسخ این مشکل در مقررات اینکوترمز نیست. این موضوع را باید در قرارداد منعقد شده با فروشنده مشخص کنید. مثلاً در قرارداد قید شود که کالا باید از زمان اعلام آمادگی کشتی ظرف مدت ۵ روز بارگیری گردد. با اعلام آمادگی کالا و کشتی بعد از ۵ روز کلیه هزینه‌های نگهداری در بندر به عهده خریدار خواهد بود.  

 

- بهتر است در این مواقع قرار داد بر اساس شرایط تحویل در کنار کشتی (FAS)  بسته شود. (خریدار باید اطلاعات کافی در مورد نام کشتی، نقطه بارگیری  و زمان لازم برای تحویل را به فروشنده بدهد.)

 

-  توصیه می‌شود در قرارداد به اصطلاحات رایج در مورد ایام مجاز بارگیری و تخلیه شامل روزDay  ، روز کاری (WD (Working Day و یا روز کاری قابل کار از نظر جوی (WWD (Weather Working Days نیز اشاره شود.

مبنای (DAP) بهترین گزینه می‌باشد. اگر کالا در ترمینال تحویل داده می‌شود می‌توان از واژه (DAT) نیز استفاده کرد. بر مبنای اینکوترمز ۲۰۰۰ می‌توانیم (DAF) را نیز به کار ببریم.

در اینکوترمز خیر، ولی ICC توصیه می‌کند که اگر قرارداد امضا می‌کنید حتماً بند داوری داشته باشید و از متن استاندارد داوری ICC استفاده کنید. شرط داوریICC به همه موارد بسیار صریح و روشن اشاره می‌کند.